Heeft ze een enorme kater? Is ze gehandicapt? Te veel overgewicht? Of gewoon ziek? Nee, ze is 8 maanden zwanger. Gitty die zwarte. Ze ligt te ver naar voren in een box en kan nu niet op eigen kracht omhoog komen. Ze probeerde het natuurlijk wel, maar daardoor is ze nog verder naar voren geschoven en ligt ze met haar kop en voorpoten tegen de muur aan en lukt het zeker niet meer.
De anderen zijn bijna allemaal naar buiten, maar omdat Gitty 35 (is niet haar leeftijd, maar haar halsbandnummer) met zwangerschapsverlof is, zit ze bij de droge koeien in de stal. Ze is mijn vriendin omdat ze mij vaak opzoekt als ze in de stal is, maar ook als ze in de wei staat en ik langs fiets. Dan komt ze vaak naar het hek om even te snuffelen en geaaid te worden. Voorheen had ik dat ook met Snuffie (das niet haar echte naam hoor, ze heet eigenlijk Trijntje 75), maar die is al wat ouder en is er inmiddels wel achter dat ik geen geschikte partner (of in haar ogen stier) ben.
Ik ben de boxen aan het schrapen en die waar Gitty in ligt kan ik dus niet bij. Ik zie haar een poging doen om op te staan maar het lukt niet en ik ga de boer halen want we moeten haar te helpen. We proberen met een touw rond haar borst haar naar achteren te trekken. Dat lukt ook wel, maar ze is zo moe en niet sterk genoeg dat het haar nog steeds niet lukt om op te staan.
We moeten haar met de heupklem omhoog tillen, maar hoe komen we erbij? Met de verrijker de voergang in en kijken of we zo kunnen draaien dat we met de klem boven Gitty uitkomen. Ik denk er het mijne van, dat apparaat is te groot en kan volgens mij de draai niet maken. Na ongeveer 20 keer steken, heen en weren, draaien en keren komt ook de boer tot de conclusie dat dit niet gaat lukken. De voergang is te smal of de verrijker is toch groot.
Ik stel voor om met wat sjorbanden of kettingen de klem over het dakspant waar ze vlak onder ligt te verlengen en dan hoeft de verrijker alleen maar naar achteren te rijden om Gitty op te tillen. "Dat zou een optie zijn" zegt de boer die waarschijnlijk denkt "hoe komt hij daar nou weer op?".
Na wat zoekwerk (we zijn wel eens wat kwijt of iets ligt niet op de meest voor de hand liggende plek), stuntelen met knopen en ander oudhollands gepruts (op een gammel trappetje die te laag is op de bovenste trede staan en met een riek een sjorband over een dakspant wurmen) hebben we de klem op Gitty haar heupgewricht gedraaid en kan ze geholpen worden met opstaan.
Ze staat met haar achterpoten, maar het lukt haar niet om haar voorpoten te strekken. Ze is zichtbaar heel moe. Waarschijnlijk lag ze toch al lang in de box en door de stress is ze bekaf. Uiteindelijk lukt het haar toch en staat ze goed. Ik pak het touw van haar halster, aai haar nog wat en zie dat ze rustig wordt. Ik neem haar mee naar het strohok waar ze tot de bevalling zal moeten blijven. In het andere hok ernaast staat een verse vaars waar vanochtend een kerngezond stiertje in een mum van tijd uitkwam en lekker biest bij zijn moeder aan het drinken is.
Gitty gaat gelijk naar de waterbak om te drinken en even later gaat ze in het stro liggen. Uitrusten en nu maar hopen dat ze hier wel zelf kan opstaan. Als ik een uurtje later in de stal kom, zie ik haar staan, ze is aan het eten. Het gaat weer goed met haar. Gitty, mijn vriendin kan weer opstaan.